Column: Spektakel

Hij kwam zomaar voorbij, die vlaag van waanzin. ‘Laten we eens iets cultureels gaan doen op de zaterdagavond’, fluisterde die vlaag me in. En waar kun je daarvoor in Nerja beter terecht dan bij het Centro Cultural? Nergens dus, bovendien moet ik toegeven dat het ‘Nuevo Espectáculo Una Noche en Buenos Aires, Tango Show de Compañia Nacional de Música y Danza Argentina’ me wel spectaculair in de oren klok. Toegegeven: zo’n titel is een hele mond vol en als de entree dan maar tien euro bedraagt zou een beetje danskenner zijn twijfels moeten hebben; maar ik ben geen danskenner en wél een liefhebber van spektakel.

Dus begonnen we goed gemutst aan de wandeling naar het oude centrum om een ‘avondje Buenos Aires op te snuiven’. Dat was immers de bedoeling, volgens de aankondiging. Nou…niet dus. Aangekomen in het theater, plaats genomen in de letterlijk grijze massa en klaar voor het spektakel. Dat nu, 24 uur later, nog steeds moet beginnen.

Of het spektakel moet zijn gevormd door twee stoelen die door één van de twee dansparen een paar seconden over het toneel werden gesmeten in een soort tango-stoelendans. Of misschien was het wel de plotselinge verschijning van twee lullige vlinderstrikjes achterop de ballonkuiten van één van de twee danseressen, nèt boven de veel te zichtbare tattoo door de netpanty’s heen.

Vijf kwartier later, na circa tien vrijwel identieke danssessies van elk een paar minuten en onder het begeleidende gejammer van twee violen, was het ‘spektakel’ afgelopen. Althans, volgens de enigszins corpulente en duidelijk zelfingenomen lead-violist. Kennelijk heb ik iets gemist. Mocht er de komende dagen iemand in Nerja een paar kilo ‘Espectáculo de Tango’ op straat in Nerja vinden: graag teruggeven aan die Compañia-leider Walter O. Tejada Carranza (alweer zo’n mond vol, da’s eigenlijk wel spectaculair). Dan kan hij dat aangekondigde ingrediënt weer toevoegen en is het niet langer zoek. Ik heb even genoeg cultuur gehad. Geef mijn portie maar aan Walter O.

Don Ron

Nerja Centro Cultural 3

Een gedachte over “Column: Spektakel

  1. Ook wij hebben dit als iets vreselijks ervaren en wij hadden net iets meer fatsoen dan vele andere mensen die halverwege de voorstelling de zaal hebben verlaten.
    We hebben met kromme tenen de voorstelling uitgezeten. Één maal maar nooit weer

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s